Berria.info

Entzierroaren ibilbidea sei zatitan banatu, eta bakoitzaren maketa bat egin dute bi lagunek. Zura eta pazientzia handia baino ez dute behar izan euren lana bukatzeko. Ederki, gainera.

Gaztetatik ezagutzen dute elkar bi lagunek, eta aspaldi hartu zuten erretiroa batak zein besteak. Zurgina izan da betidanik Martinez, eta Garaikoetxeak eraikuntzaren ofizioan jardun zuen 50 urtez. Egun, Martinezek Arrotxapean duen zurgindegian elkartzen dira, maketak eta marrazkiak egiteko. Eginiko azkenak dira entzierroaren ibilbidearen sei maketak, zehaztasun handiz sortuak: eraikinak, teila eta guzti; korrikalariak, zuri-gorriz; zezenak, udaletxea eta egunkariak.

Nolatan hasi zineten entzierroaren maketak egiten?

Angel Martinez: Denbora-pasa modu bat da guretzat maketak egitea; nora ezean ibili baino askoz nahiago dugu. Zezen-plaza egiten hasi ginen, Santo Domingo kalea ondoren, eta abar. Hasieran ez genuen entzierroan pentsatu; bi maketa eginak genituela bururatu zitzaigun, eta beste lau egin genituen, ibilbide guztia osatzeko. Argazkiez ere baliatu gara, eta Pedrok eginak zituen marrazkiak eredutzat hartu ditugu.

Pedro Garaikoetxea: Duela urte batzuk hasi ginen, eta kaleak eta eraikinak aldatu eta berritu egin dituzte ordutik. Guk ere berrikuntza horiek kontuan hartu behar izan ditugu; adibidez, Arrotxapea eta Alde Zaharra elkartzen dituzten igogailu berriak ere gehitu dizkiogu maketari.

Zer material erabili dituzue?

A.M: Gehienbat zura erabili dugu, eta apaingarriak egiteko baino ez dugu bestelako materialekin lan egin: kartoi mehea, belar artifiziala, papera, haria... Baina txikikeriak egiteko baino ez dira izan; gehiena zuraz egin dugu. Zezenak, balkoiak, pertsonak... pentsa, teilak ere zurezkoak dira!

P. G: Pazientzia handia behar da, bai... Koloreentzako berniza da gehienbat erabilitakoa; ez pentsa margo askorik behar dugunik: berniza aski da maiz koloreztatzeko. Kartoi meheak ere arkatzarekin marraztu ditugu; udaletxeko plazako karrika, adibidez. Ibaia kartoi mehe berde ilun bat da, gainean beira duena.

Zer izan da zailena?

A.M: Hasieran erraza izan zen: poliki-poliki maketa bat eta beste egin. Alta, egiten ari ginena entzierroa zela zehaztu genuenean hasi ziren zailtasunak, eskakizun bereziak sortu baitziren. Baina ez da oso korapilatsua izan, nahi dugulako eta inolako presarik gabe egin dugulako.

P. G: Eskalan egiten dugu guztia, eta horrek ekar dezake zailtasunen bat; jatorrizkoaren neurriak lortzerakoan, batez ere. Adibidez, Zaldi Zuriaren ostatuaren maketa egiteko, han izan ginen neurriak hartzen, eta sekulako hotza egiten zuen. Andre bat begira izan genuen denbora luzez, eta bigarrengoz joan ginenean, zertan ari ginen galdetu zigun. Guk maketa batentzako zela erantzun genion, eta hark aitortu zigun pentsatu zuela katedrala botatzeko asmotan genbiltzala!

Zurgindegiaren atean Eskualdatzeko afixa dago. Zer eginen duzue salduz gero?

Pedro Garaikoetxea: Nik jarraituko dut marrazkiak egiten; on egiten digu aktibo izateak. Egiteko asko ditugu.

Angel Martinez: Lantokia saltzen badut, jabe berriari nire kontuentzako txoko bat eskatuko diot, ea engainatzerik dudan. Bestela, futbolean hasiko gara!