Iruñazarretik finalera
Hiru urte dira Juan eta Pedro elkarrekin euskara ikasten hasi zirela, eta tarte horretan bilakaera nabarmena izan dute. Biek ondo ulertzen dute hizkuntza, telebista eta irratia arazorik gabe aditu ditzakete, hitz egitea, ordea, gehiago kostatzen zaie. Euskaraz mintzatzean esaldi luzeak lotzea kostatzen zaie, motzekin primeran moldatzen badira ere. «Hirugarren urratsean ia dena ulertzen dugu, hitz egitea, baina, zailagoa da», azaltzen du Juanek. «Hitz egiteko erraztasun gutxi dugu, eta lotsak ere bere eragina du». Alboan eserita, Pedrok buruarekin baieztatzen ditu ikaskidearen hitzak. Zailtasunak hizpide hartuta, ikastearen komeriez mintzatu dira. Pedroren iritziz erraztasuna hartzea da zailena, hitzez hitz pentsatu gabe mintzatzea, alegia. Juan, aldiz, pragmatikoagoa da: «Zailena nor-nori-nork eta baldintzak dira! Ah! Eta lotsa kentzea». Juanek lotsa du ezpainetan etengabe, eta harritzekoa da pilotazaleen artean lotsagabe fama handia baitu. Horren harira bere iruzkina egiten du: «Kantxatik kanpo ni lotsatia naiz, kazetariek merezi ez dudan ospea jarri didate».
Euskara ikasteari ekiten dioten ikasle askok titulu edo agiri zehatz bat lortzea dute helburu, ez da Juanen eta Pedroren kasua. Klasean ez dute etxeko lanik jasotzen, eta pilotari bikoteak euskaraz txukun hitz egin ahal izatea baino ez du nahi. «Niri hemen eta kalean arazorik gabe hitz egin ahal izatea gustatuko litzaidake, guk ez dugu besterik nahi. Halere ondo dakigu asko falta zaigula», dio Pedrok. Urte gutxi pasatzen direnean hainbat ikasle atsekabetu egiten dira, eta bertan behera uzten dituzte klaseak. Irujo hasieran aurrerapenak errazago iristen zirenaren iritzikoa da, halere ez du ilusiorik galdu eta harro dio egunero klasera joateak merezi duela. «Eguneroko ahaleginak merezi du, zalantzarik gabe. Hasi berritan aurrerapenak gehiago sumatzen dira, perfekzioa bilatzea beti da zailagoa, baina ez dugu presarik, hitz egiten ondo jakin arte jarraituko dugu hemen». Juanek hitz potoloak bota berri duitela antzeman dio, eta irakasleari, irribarre bihurriarekin, konplizitate keinu bat egin dio. Aldarte serioan jardun arren, ez da umorerik falta euskaltegiko gela txikian.
Ikasten hiru urte daramatzaten arren, komunikabideen aurrean, aukeraketa eta partidetan, beti gaztelaniaz mintzatzen dira. Eulatek, behin Euskadi Irratian euskaraz jardun zela gogoratzen du, baina galdera-erantzunak aurrez idatzita zituela onartuta. Komunikabide batekin euskaraz jardun diren aurreneko aldia honako hauxe izan da, eta hurrengoaren aurretik denbora puska bat pasatu beharko dela diote, hala uste du behintzat Pedrok: «Oso zaila da, berez gaztelaniaz ez bada erraza, pentsa euskaraz. Urduritasunak ez dizu hitz egiten uzten. Noizbait euskaraz egingo dugu, ziur, baina oraindik goizegi da». Irujo iritzi berekoa da, eta hanka sartu aurretik pazientziaz aritu nahiago du. «Ikasten ari bagara komunikabideekin ere mintzatu ahal izateko da, guk hori nahi dugu, baina denbora gehiago behar dugu. Hori bai ziur noizbait euskaraz egingo dugula». Badaezpada ere, eta euskaraz mintzatzea erabakitzen dutenerako klaseko paretetan bi kartel ageri dira, batean pilota munduko esamoldeak ageri dira, bestean berriz, birao eta juramentuak. «Biraoak gaur landu ditugu, pilotan aritzeko horiek ere jakin beharrekoak dira kar, kar, kar...», arraroa da Eulatek halakoa bota izana, bera ez baita madarikazio zalea. Binakako finalaren ateetan ezin pilota gaia elkarrizketatik kanpo utzi. Ikaskideak ere finalean izango dira, eta jada famatu egin den Gaur txapela, bihar EGA pankarta eurekin eramango dute oraingoan ere. Pankartaren harira galdera erraza da, zer iritsiko da lehenago EGA ala txapela? Irujok bertsolari iaioenak baino hobeto erantzun dio puntuari: «Nik txapela lortu dut jada, orain EGA falta zait». Eulatek, ostera, umilago erantzun du: «Nik txapela espero dut, partida bakarra falta delako. Galduz gero, baina, agian EGA lehenago, nork daki». Eurek esana da ez dela euskaraz egingo duten azken elkarrizketa, igandean finalaren ostean aukera ona litzateke beste saio bat egiteko. Hitza eman dute, euren aurrerapenak gertutik jarraitu beharko dira, hala pilotalekuan, nola Iruñazarren.
«Bi hauek ez dute hutsik egingo»
Zoritxarrez ez da ohikoa kirolari profesionalak euskara ikasten aritzea. Kirolariak oihartzun publiko handiko pertsonaiak dira, eta alde horretatik Irujok eta Eulatek euskara ikasteko eginiko saioak garrantzia duela diote ikaskideek, euren ekinarekin jende gehiago animatu dezaketelako. Leirek ikaskideak goraipatzen ditu. «Polita da, hala jende apala dela erakusten dute, eta eurak ikusita norbait ikasten animatzen bada, hobe». Irakasleak antzeko hitzak darabiltza, irakasle guztiek bezala, bere iruzkintxoa egin duen arren. «Eurek ez dute beste edozein ikaslek baino meritu gehiago, niretzat Rulik eta beste edozeinek meritu gehiago izan dezake, goizeko bostetan altxa ostean hona datozelako. Ukaezina dena zera da: Juanek eta Peiok, pertsonaia publiko diren heinean euren ereduarekin ekarpen handia egiten dutela». Nabaritzen da irakaslea dela. Finalari begira jarrita, denak Ogetan egongo direla aurreratzen dute, txartelak garestiak eta lortzeko zailak direla dioten arren. Leire eta Ruli Irujoren final guztietan egon dira, eta dagoeneko halako hitzorduetara ohitu egin dira. Pronostikoren bat eskatzean denek ikaskideek irabaziko dutela diote, emaitza eskatzen hasita ardura Ruliren esku utzi dute. Aspalditik da pilotazalea, kideek aditutzat dute, eta berak serio-serio pronostikoa bota du: «Juanek eta Peiok irabaziko dute, 22-15, hori bai Aimarren aurka lan asko egin beharko dute» . Asmatzen badu zail izango da astelehenean Juan eta Peio klasean agertzea, eta litekeena da ez izatea kale egiten duten ikasle bakarrak, Leirek «parrandika» egon daitekeela iragarri baitu.
Albisterik...
Irakurrienak
Bozkatuenak
-
1
-
2
-
3
-
4
-
5
Irakurrienak
© Berria.info - Euskal Editorea S.L.
Martin Ugalde Kultur Parkea, Andoain 20140 43.223785 -2.014929
Telefonoa: 943 304 030 / Faxa: 943 590 172
Laguntzaileak:
