Berria.info

Hitz beste

Anjel Lertxundi

Tolosaldeko Euskararen semaforoa ekimenaren blogak noentiendotarren kasta du albiste, eta dekalogo ironiko bat osatu dute zu euskaraz hasten zarelarik no entiendo erantzuten dizutenei buruz.

Blogetik haurtzarora egin dut txango, noentiendotarrei buruzkoa izan baitzen nik txikitan entzun nuen lehendabizikotako ipuina. Iristen da bidezko lander bat baserri batera, etxeko jaunak galdetzen dio nongoa den, eta bidezkoak no entiendo erantzuten du. Orduan, jaunak emazteari: «Atera iezaiozu jateko zerbait: Noentiendo-koa omen da, eta batek daki non auskalotan dagoen toki hori!». Baserritarrek abegi ona erakutsi diote eskaleari, baina uko egin gabe beren hizkuntzari.

Gakoa da ipuineko baserritarrak elebakarrak direla. Gu, ordea, ez, eta hor gaude kateatuta kortesiaren eta euskaraz jarduteko eskubidearen arteko amaraunean.

Baina zergatik planteatzen dugu guk dilema eta noentiendotar gehienek, ordea, ez?