Berria.info

Zuzendariari

Ohitua, edo etsia hartzen hasia, nengoan hire boutade-ekin. Tarteka ateraldi burutsuak edo biziak izaten hituen/dituk, eta haiexek balantza orekatzera egiten zitean. Baina Kursaalean Bertso Egunean emandako ikuskizunaren ondoren, zer esan. Pose eta jarrera horren atzean, lerroz lerro taxuzko bertso bat osatzeko ahalegin falta baino gehiago ezintasuna zegoela begitandu zitzaidaan; bertsolaritzaren enfant terrible-aren pantailaren atzean, errazkeria; eta ezker muturreko progretasunaren mozorroaz bestaldean, bere burua hamalautzat daukanaren taberna-zuloetako eskuindar ukituko hizkera merke-usainekoa.

Irudipen hutsa, aizak, litekeena, baina nire irudipena duk. Tira, ez duk nirea bakarrik, baina neure buruaren berri baino ez diat ematen hemen.

Ez zitzaian gustuko gertatu, antza, gai-emaileak jarritako ariketa. Oholtza gainera igotzen denak aldez aurretik bazekik zernahiri erantzun beharko diola. Bestela, makina bat bertsolari zegok Kursaalean pozik kantatuko lukeena.

Agindutako lana gustagarri gertatu ez eta, Elizasu gai-emaileari «etorri hona panpina eta zorroztuidazu pitilina» amaieradun bertso antologikoa bota hion burutsu ustean. Bejondeiala. Elizasu gozoa jarriko zitzaian.

«Zazpi bertsolari eta bufoi bat» aditu nioan bati irteeran. Tristea duk hori aditzea.

Nire ezagun batek, norbaiten jokaera behin eta berriz gogaikarri gertatzen zitzaionean, honela definitu ohi zian: «Gure baserriko behiak bezalakoa duk; doazen tokira doazela, kaka egiten ditek». Ez nikek nahi esaldi hori egunen batean hire jarduna definitzeko baliagarria gertatzeko argudioak pilatzen segitzea.

Isilik egotea neukaan, bai, baina, zer arraio, hik nahi duana esan-egiteko askatasuna daukak, eta galanki baliatu huen Kursaalean; eta nik 15 euro pagatu nian hire (baina, batez ere, besteen) askatasuna entzuteko.

Gozo gaiztorik gabe esanda, ez haut-eta ezagutzen oholtzaz haraindi ez honaindi.

Alfontso Mujika.